شماره پیام :
35537 تاریخ درج :
1396/08/30
نام  :
زاپاتا
عنوان :
دشت ارغوان
پیام :
ناقــوس مـرگ سپـیدار نغمـه هر روز تنم* نفــیر تـرکـش بلا هـدیه بــر آوار وطـــن/ کـه ای بـی خــبر از خــاک خفـته خــونبار* درد نکــبت مـی چکـد از رد ایــن جـویبار/ کــاش آگـه بودم بر بغض گلـوی این خاکم* کاش دست من شاکربود بر ایـن قلب پاکم/ تـــه ایـن غــائله باز نفس گـرم لولی مست* ته برزن ، زن سیه پوش و ایـن آوار پست/ بــر دلـم سنگـــینی غم این سپیـدار وچمن* بــر نفیر لخت تبر برسودای دشـت و دمن/ بـاز قصه هر روز دل و آوار سـرد غمش* بـــاز پای اندیشه بـر زنجیر خیس و نمش/ فــاش گــویم ای یــــاران هـر نفس بگوش* خستــه ام خستـه دیـوار دردم کـی خروش/ خستــه را از بنـد تـاریک امید رخنه نبود* خشــم ایـن شـعله بر سبوی این تشنه نبود/ خـاکــستر یادمان نیزبرجا نماند دانی چرا* حــادثه بر جانمان غزل نخواند دانی چرا/ از چــرائی کـارمان نـیزبگذشته ای عزیز* بـر دلم قایـق امید بـر گل نشسته ای عزیز/ امیـد آواز چلچله بـر خاک کور و مفلوک* امید بر دشمن و کـرکس و کفتار و غوک/ بسـته پـایم رفیق ، تا کوی دشت ارغوان * تا که رنگ غم برآید از پیمان درد یاران / 10/7/93


دسته بندی مطالب

اشتراک در خبرنامه پیام آنلاین

با عضویت در خبرنامه پیام آنلاین از آخرین مطالب بلاگ و رویدادهای مهم دنیا با خبر شوید