شماره پیام :
33741 تاریخ درج :
1395/11/15
نام  :
زاپاتا
عنوان :
حکایت
پیام :
بــر لبم تــرانـه و بر دل قفل درد و سکوتی ماندگار* بــر فـــراز آوار غم شرح شــورش خلق روزگار/ کـاش آگــه بــودم بـر نبض خاکـستری خاک تبارم* کـاش رنـگ شـادی بـر دیـوار خسته غمناک دیارم/ ایــن همـه بلا چیـست آخـر به بام دوران الا خدایا* ایــن همــه شـرم شیـون بـه خـاک دلیـران الا خدایا/ قســمت مــا نیــز چنیــن بـود بـوسـه بـر خاک عدو* ســرگشـته دیـارغـربت و دردمـان بر صورت خدو/ چـه پـرسی ای دوسـت از حـالی که بر قلبم گذشت* خندق دل پامال گشـته دیوان تباهـی بر شبنم گذشت/ پـاره پـاره بـود ایــن جـامـه ز خنجر بدست دوست* پــاره ای از آسمـان نیــز هدیه بر این قلبم نکوست/ پــروانــه ز پــی شمعــی سـوخته و نالان آیـد همی* درک اعجــاز ایـن نکــته بــر حـال جانان آید همی/ بــر فــراز ایــن قله چــه گـوید قصـه این یار دلربا* کــوه غـم بـر پایش و دل چـو کاه و او چون کهربا/ پـاره تـن برفراز هربلندی بـه سوگ دل شاید عزیز* غــربـت مـا بـه نـزدیک او چــو بی تاب باید عزیز/ هنــوز خـاک خـون جانا بـوی بـاران می دهد هنوز* هنوز درک یادشان بوی حجله یـاران می دهد هـنوز/ بـرســرمــان چـه آمـد از انـدوه ستــرگ این زمانه* خـاک حسـرت ، آوار حـرمـان ، یـا گریه بی بهانه/ بـس کـن ای دل زبــاران بـی ربـط و ایـن شکایت* حـوصله بـر قلـم نیـست بس آید راوی ایـن حکایت / 12/7/1395


دسته بندی مطالب

اشتراک در خبرنامه پیام آنلاین

با عضویت در خبرنامه پیام آنلاین از آخرین مطالب بلاگ و رویدادهای مهم دنیا با خبر شوید